Zespół
Kontakt
Położenie
Pokoje gościnne

Zadania
Historia
Kronika
Projekty
Publikacje
Biblioteka

Klub Profesorów

Polska Akademia Nauk -
Członkowie Zagraniczni
z Austrii

Austriacka Akademia Nauk -
Członkowie Zagraniczni
z Polski

Współpraca naukowa
Stypendia
Nagrody naukowe
Linki

Polskie źródła historyczne na terenie Austrii  -
bazy danych

Konferencja:
Polski Wiedeń w czasach Fin de siècle.
Środowiska polskie w stolicy monarchii habsburskiej
na przełomie 19. i 20. wieku

Celem konferencji „Polski Wiedeń w czasach Fin de siècle. Środowiska polskie w stolicy monarchii habsburskiej na przełomie 19. i 20. wieku” było przedstawienie sytuacji i znaczenia środowisk polskich jak i pojedynczych osób w wielonarodowościowym Wiedniu na przełomie 19. i 20. wieku – pełnej blasku Epoce w historii Wiednia, określanej niekiedy złotą erą tego miasta. Mimo iż monarchia Habsburska chyliła się już wówczas ku końcowi, co boleśnie odbijało się w świadomości ówcześnie żyjących, o charakterze tej epoki stanowiły wybitne osiągnięcia w dziedzinie sztuki – począwszy od literatury, przez muzykę aż po malarstwo i architekturę - jak również różnorodna i głęboka myśl filozoficzna.

Konferencja ta, która poświęcona została jednemu z aspektów tej epoki, kładła szczególny nacisk na role, jaką odegrali Polacy w tej epoce Wiednia. Podczas dwudniowej konferencji temat ten został ukazany z wielu różnych perspektyw. Szczególną uwagę poświęcono udziałowi Polaków w życiu politycznym Wiednia. Zaprezentowane zostały ówczesne obozy polityczne, jak również znani i wybitni polscy politycy, którzy odgrywali ważną role zarówno w parlamencie (Klub Polski) jak i w rządzie (jako polscy ministrowie i premierzy austriackich rządów). W swoim wprowadzającym wykładzie prof. dr Lothar Höbelt przedstawił Klub Polski i rolę jaką odegrał on w polityce staroaustriackiej a także jego najwybitniejsze osobistości. Szeroko omówiony został temat polskich posłów w parlamencie wiedeńskim: Franz Adlgasser ukazał zbiorowy Portret polskich posłów w parlamencie wiedeńskim . Prof. dr Jerzy Gaul w swoim wykładzie skoncentrował się na polskich socjaldemokratach z czasów 1892-1914. Pochodzącym z Galicji żydowskim posłom austriackiego parlamentu poświęcił swój wykład dr Günther Schefbeck, dyrektor Archiwum Parlamentarnego w Wiedniu.
Wiele uwagi poświęcone zostało również kulturalnej i artystycznej działalności Polaków na przełomie 19. i 20. wieku. Jeden z wykładów poświęcony został hrabiemu Karolowi Lanckorońskiemu oraz jego rodzinie i jego pałacowi przy Jaquingasse, w trzeciej dzielnicy wiedeńskiej, w którym mieściły się jedne z najbardziej znaczących prywatnych zbiorów sztuki. Ze względu na poważne zniszczeniach spowodowane bombardowaniami podczas II wojny światowej został on po wojnie rozebrany. Ważną rolę w intelektualnym życiu Wiednia odegrała również rodzina Twardowskich, z której pochodziło wielu nauczycieli uniwersyteckich. Jeden z nich, Kazimierz Twardowski studiował w Wiedniu filozofie u Franza Brentano i Roberta von Zimmermanna. Uważany jest on za założyciela szkoły lwowsko- warszawskiej, tak owocnej w dziedzinach takich jak matematyka, logika i filozofia. W roku 1895 otrzymał on kierownictwo Katedry Filozofii we Lwowie, gdzie pozostał już do końca życia. Do jego uczniów należeli m.in. Stanisław Leśniewski i Jan Łukasiewicz. Polacy odgrywali ważną rolę w środowisku uniwersyteckim zarówno jako studenci jak i naukowcy.
W ramach konferencji zaprezentowane zostały również nieformalne środowiska, które stanowiły platformę wymiany poglądów i pod wieloma względami odgrywały ważną rolę dla Polaków żyjących w Wiedniu.
Zostały również przedstawione niesłusznie zapomniane postacie, które powinny służyć jako przykład dla innych, takie jak chociażby lekarka Sara Lubinger, jedna z pierwszych Polek, które studiowały medycynę na Uniwersytecie Wiedeńskim, która w swojej pracy jako lekarka w sposób szczególny poświęciła się poprawie warunków życia kobiet.